‘Passie en werken gaan echt samen!’

Werken is ervaring opdoen, inzichten vergaren, methodieken leren kennen en toepassen en vooral mensen leren kennen. Dit rijtje zal niemand verbazen als je al jarenlang werkzaam bent. Je zit in een bepaalde flow en je gaat gewoon door. Maar hoe langer dit duurt, hoe minder je geneigd bent na te denken over zaken als bevrediging en passie in je werk.

Lezen hoorde er thuis gewoon bij. Ik herinner me uit mijn jeugd nog de oude Zwarte Beertjes pockets, met namen als Maigret, The Saint en OSS 117. Maar het verhaal “De Weduwe in de wilgen” van Havank zal nooit meer uit mijn herinnering gaan. Dat was achteraf bezien misschien wel de onbewuste aanzet tot het zelf gaan schrijven van een boek. De jaren gingen echter voorbij, net zoals de vele Ludlums, Forsyths, Follets en andere thriller-schrijvers die ik verslond. Maar wat bleef was die intrinsieke behoefte om ooit zelf een boek te schrijven. De beslissing om die lang gekoesterde wens in vervulling te laten gaan, kwam uiteindelijk pas in 2007, vlak voordat ik 50 werd. Vanaf dat moment wist ik dat er geen weg meer terug was. Vier jaar later lag “De Tiende Kruistocht” op tafel. Het gevoel was overweldigend en de drang tot schrijven was definitief geboren. In 2013/2014 heb ik ook zakelijk gezien de radicale ommezwaai gemaakt. Best eng en ook onzeker, maar ik geloof in mijzelf als schrijver en in het feit dat passie de basis voor succes is. Dit alles was voldoende om de uitdaging aan te gaan.

Inmiddels heb ik allerhande schrijfopdrachten achter de rug, zowel korte als lange opdrachten. Ook schrijf ik al een paar jaar voor de krant Achterhoek Nieuws. Het leuke hieraan is dat je steeds nieuwe mensen ontmoet die een eigen verhaal hebben.

Rob Weeber